پا به پای ناز و نعمتu200eها ریاضت لازم است لحظه لحظه در ریاضت شکر نعمت لازم است از هزاران شیعهu200eی مولا یکی قنبر شده است در مقام خادمی هم قابلیت لازم است حال و روزم بد شده، دستی بکش روی سرم تن اگر بیما

دل ها شده دوباره پریشانِ مادرتآقا بیا به مجلسِ ما جانِ مادرتروزی فاطمیه ی ما را زیاد کندست شماست سفره ی احسان مادرتدر فاطمیه بیعت خود تازه می کنیمتا که شویم باز مسلمان مادرتتصدیق می کنیم که تطهیرمان کنیشاید شویم سائل و مهمان مادرتوقتی برای آمدنت کم گذاشتیمگشتیم شیعیانِ پشیمان مادرتاِی مردِ انتقام کت...

با رفتنش تمامی غم ها به من رسید درد دو ماه فاطمه یکجا به من رسید اول قرار بود که باهم سفر کنیم رفتن به او رسید و تمنا به من رسید بی او شکست خورده ی تاریخ میشدم با فاطمه، ولایت عظمی به من

ذکر نزول عطا، یا حسن و یا حسین علت لطف خدا، یا حسن و یا حسین تا که خدایی شوم، کرب و بلایی شوم می زنم از دل صدا، یا حسن و یا حسین بانی اشک دو چشم، رحمت جاری حق آبروی چشم ها، یا حسن و یا حسین قبلهٔ حاجات ما، اوج عبادات ما روح مناجات ما، یا حسن و یا حسین یکی بدون حرم، یکی بدون کفن سرم فدای شما، یا حسن ...

بیچاره دستى که گداى مجتبى نیست یا آن سرى که خاک پاى مجتبى نیست بر گریهu200fى زهرا قسم مدیون زهراست چشمى که گریان عزاى مجتبى نیست وقتى سکوتش این همه محشر به پا کرد دیگر نیازى به صداى مجتبى نیست در کربلا هر چند با دقت بگردى چیزى به جز عشق و صفاى مجتبى نیست کرب و بلا با آن همه داغ مصیبت هم پایه درد و ب...

باید مرا گلیم مسیر نگار کرد زیر قدوم فاطمیات خاکسار کرد مهر تو را بهشت بخواهد نمیدهم در ماجرای عشق نباید قمار کرد فخر علی و فاطمه بر تو عجیب نیست وقتی خدا به داشتنت افتخار کرد من که به دست هیچ کسی رو نمیزنم نانت مرا به شغل گدایی دچار کرد هر چند آفریده خدا چهارده کریم اما یکی از آن همه را سفرهدار کرد...

هر چند ناتوان شدی اما ز پا نیفت ای هشتمین عزیز! عزیز خدا نیفت می ترسم آن که دست بریزد به پهلویت باشد ز پا بیفت ولی بی هوا نیفت کوچه به آل فاطمه خیری نداشته دیوار را بگیر و در این کوچه ها نیفت مردم میان شهر تماشات می کنند این بار را به خاطر زهرا بیا نیفت دامان هیچ کس به سرت سر نمی زند حالا که نیست خو...

نیلی ترین رنگ ها بر پیکرش بود معلوم بود امروز روز آخرش بود معلوم بود آقای ما را زهر دادند وقتی که می آمد عبایش بر سرش بود دستی به پهلوی پر از درد خودش داشت بر شانه دیوار دست دیگرش بود دختر ندارد تا که دستش را بگیرد پس لااقل ای کاش آن جا خواهرش بود پا شد خودش را جمع کرد اما زمین خورد این ضعف خیلی مای...

تو آن هفتمین قبله باوری امامِ پس از موسی جعفری تو در امتداد علی نازلی تو رودی تو دنبالهٔ کوثری نیازی نداری به این چیزها تو هشتم ولیعهد پیغمبری غروب عزایت طلوع شرر نسیم غریبیِ پشت دری چگونه است حال پریشان تو الا ای غریب خدا بهتری؟ از این کوچه تا حجره ات می روی به یاد زمین خوردن مادری نفس می کشی ناتوا...

نام تو را بردم زمستانم بهاری شد در خشکسالی دلم صد چشمه جاری شد بعد از زمانی که گدایی تو را کردم دار و ندار من عجب دار و نداری شد گفتند جای توست دل را شست و شو کردم پس می شود از خادمان افتخاری شد می خواستند از هر طرف تو جلوه گر باشی این گونه شد دور حرم آیینه کاری شد گاهی اسیری لذت آهو شدن دارد بیچاره...

از لطف التماسِ صداهایِ آهوان بی گریه هم گرفت دعاهایِ آهوان آهو زیاد محضر معشوق می رود پس وصلمان کنید به پاهایِ آهوان یک عده ای شدند گدا کلبِ کهف را ما نیز می شویم گداهایِ آهوان نانم حرام میل کبوتر شدن کنم وقتی که هست حال و هواهایِ آهوان صورت گذاشتن به کفِ پات واجب است آن هم در آستانِ خداهای آهوان صی...

شاعری دربه درم اهل غزل آبادم "فاش میگویم و از گفته ی خود دل شادم" "بنده ی عشقم و از هر دو جهان آزادم" "چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم" "نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست" این حسن کیست؟ حسین بن علی عاشق اوست باید امشب قلمی محکم و نافذ آورد غزلی جای تمامی عرایض آورد در جوابیه ی هر مبغض مغرض آورد مدحتی ...

تو وقتی اومدی گفتم که تقصیر دل من بود تو که دیدی بابات خوابه چه وقت گریه کردن بود حالا که اومدی پیشم بازم آغوشتو وا کن بغل کن بغضمو بازم غریبی مو تماشا کن حالا که اومدی پیشم بزار خلوت کنم با تو بزار تعریف کنم ، بعدش ببین من پیر شدم یا تو ببخش حرفای تعریفی م دیگه حرفای خوبی نیست ببخش واسه پذیرایی خرا...

بر روی لب هایت به جز یا ربنا نیست غیر از خدا ، غیر از خدا، غیر از خدا نیست زنجیر ها راه گلویت را گرفتند در این نفس بالا که می آید صدا نیست چیزی نمانده از تمام پیکر تو انگار که یک پوستی بر استخوانی است زخم گلوی تو پذیرفته است اما زخم دهانت کار این زنجیر ها نیست این ایستادن با زمین خوردن مساوی است از ...

ترسی از فقر ندارند گدایان کریم دست خالی نروند از در احسان کریم حاجت خواسته را چند برابر داده است طیب الله به این لطف دو چندان کریم کاظمینی نشدیم و دلمان هم پر بود بار بستیم به سوی شاه خراسان کریم بی نیاز از همه ام تا که رضا را دارم به قسم های خداوند به قرآن کریم طلب رزق نکردیم ز دربار کسی نان هر سفر...

موسی شدی که معجزه ای دست وپا کنی راهی برای رد شدن قوم، وا کنی زنجیر های زیر گلویت مزاحم اند فرصت نمی دهند خودت را دعا کنی در یک بدن بجای همه درد می کشی می خواستی تمام خودت را فدا کنی وقت اذان مغرب این تازیانه هاست وقتش رسیده است که افطار وا کنی مثل علی عروج نمازت امان نداد فکری به حال فاصله ی ساق پا...

آهسته گذارید روی تخته تنش را تا میخ اذّیّت نکند پیرهنش را اصلاً بگذارید رویِ خاک بماند زشت است بیارند غلامان بدنش را این ساق ِبهم ریخته کِتمان شدنی نیست دیدند روی تخته ی در ، تا شدنش را این مرد الهی مگر اولاد ندارد بردند چرا مثل غریبان بدنش را این مرد نگهبان که حیا هیچ ندارد بد نیست بگیرد جلوی آن ده...

تـا کـه نگـه بــه حــال پــریشـــانـی ام کنـییـا کـه نظــر بـه گـریـه ی کنـعــانـی ام کنـیپـــــــــرواز می کـنــم طــرف کــــاظـمیــن تـوتنهـا بـه ایـن بـهــانـه کـه زنــــدانـی ام کنـی ادامه مطلب

هر که یک دفعه سر این سفره مهمان می شود مور هم باشد اگر روزی سلیمان می شود سر به زیر انداختن ذاتش توسل کردن است دردهای این حرم ناگفته درمان می شود ادامه مطلب

آنکس که عاشق تو نشد اشتباه کرد پنجاه سال زندگی اش را تباه کرد بیچاره ریخت آبرویش را به پای تو بیجا نوشته اند زلیخا گناه کرد ادامه مطلب